Het delven en gebruiken van fossiele brandstoffen levert veel onherstelbare milieuschade op. Bovendien zijn de economisch winbare voorraden binnen enkele decennia uitgeput.
De moderne samenleving staat of valt echter bij het gebruik van deze fossiele brandstof fen .
Een nieuwe samenleving starten op basis van deze vervuilende en verdwijnende energiebron is onverantwoord. Maar ook bij ons moet de schoorsteen roken.
Delen van Spanje en Portugal hebben zodanige klimatologische en landschappelijke eigenschappen dat er mogelijkheden zijn om duurzame energie te gebruiken of op te wekken. Water, zon en wind leveren energie. Afval van mens en dier kan vergist worden tot methaangas. Hout levert warmte voor de woonruimtes. Zo hebben we al heel wat energie ter beschikking. Wat nog we missen is energie voor de mobiliteit.
Net als elk ander dorp op de wereld zullen we onze overschotten in de stad op de markt moeten brengen. Een kar met paard is heel romantisch , maar of dat werkbaar is weten we nog niet. Zolang de waterstofmotor nog niet te koop is zullen we waarschijnlijk nog afhankelijk zijn van de benzine/diesel motor die onze vrachtwagen naar de stad brengt. Of misschien onze eigen biodiesel produceren?
Energie is een van de eerst zichtbare punten waarin de ecologische leefwijze vorm krijgt, maar er zijn er meer. Bodemvervuiling met chemische meststoffen en bestrijdingsmiddelen is niet nodig. We produceren op biologische wijze. Steeds wordt ook gekeken of een afvalstof weer een grondstof kan worden in een ander proces. En dan liefst met zo min mogelijk verplaatsing.
Kleinschalig is ook een sleutelbegrip. Liever meerdere kleine kippenhokken, dan één grote. Liever tuinen dan grote velden met groenten en fruit.
Onze huizen worden gebouwd om minstens 200 jaar mee te gaan. Ze moeten goed te repareren zijn, maar ook mooi voor het oog.
Wat we uitsparen aan revolutiebouw brengen we terug in kwaliteit. Ook dat is ecologisch verantwoord.