Machines zijn ontwikkeld om het werken gemakkelijker te maken. Maar de ontwikkeling van machines is vaak doorgeschoten. Niet de mens bepaalt hoe een machine gebruikt wordt, maar de machine bepaalt de arbeid van de mens. Zo zijn er heel wat delen van ons leven waar de machine de maatstaf is terwijl de mens dat zou moeten zijn. Gereedschap daarentegen is een verlengstuk van de mens, de mens blijft baas over het gereedschap. Bij een ecologisch bestaan past dan ook eerder een gereedschap. Een watermolen is dan al bijna machinerie.
In ons dorp gebruiken we liever gereedschappen dan machines. Bovendien nodigen we elkaar daarmee uit tot het beoefenen van een ambacht.
Vreugde in de arbeid en trots op het behaalde resultaat zijn vormen van intrinsieke beloning die terugkeren in onze arbeid.
Er zijn heel wat vormen van ambachtelijk bezig zijn te noemen voor ons dorp. Slechts enkele voorbeelden : Meel malen in een windmolen, brood en gebak bakken in een hout gestookte (of door zonnepanelen gevoede) oven. Dieren houden. Slachten en verwerken tot vlees en vleeswaren, roken van vlees, worst en vis. Kweken en oogsten. Drogen, wecken, inkuilen van groenten, wijn en sap maken, olie persen en bottelen, mosterd en azijn maken, zuivelproducten ...
Bij al deze mogelijkheden tot het ambachtelijk verwerken van grondstoffen hoort ook het ambachtelijk maken van verpakkingen en opslagmogelijkheden zoals kuipen en vaten.
Een bouwbedrijf met alle beroepen die daarbij nodig zijn zorgt voor nieuw- en verbouw van woonruimten, bedrijfsruimten en gemeenschapsruimten.
In onze woon- en werkgemeenschap kunnen we door ambachtelijk en ecologisch te werken een goed product leveren. Het deel van onze producten dat we op de markt willen brengen, hoeft niet per se het goedkoopste product zijn. Het kan ook opvallen door bijvoorbeeld kwaliteit of originaliteit.